تین نیوز: این روزها یکی از مباحث مهمی که رسانه ها به آن می پردازند، ترافیک و مشکلات آن است اما گویا در این وادی تنها چشمان اصحاب رسانه ها خوب می بیند و چشم و گوش مسئولان اصلا تمایلی برای دیدن و شنیدن ندارد.
دیگر برای هر شهروند تهرانی پشت ترافیک ماندن امری عادی شده است شاید بهتر است بگویم عادت به ترافیک کرده ایم و اگر روزی به سفر شهری برویم و این پدیده را شاهد نباشیم برایمان جای سئوال باشد.
این در حالیست که در چند سال گذشته سطح معابر شهری و بزرگراه های شهر تهران با تعریض بزرگراه ها، ایجاد پل غیرهمسطح، ایجاد تونل های مختلف و ... رشد داشته است اما متاسفانه به جای رفع ترافیک محدود هر ساله شاهد گسترش بی رویه ترافیک در معابر شهری و بزگراه ها هستیم.
ترافیک در تمام دنیا و شهرهای بزرگ دیده می شود و بی شک کلان شهر تهران با جمعیت روزانه 11 میلیون نفر نمی تواند از این معضل شهرهای بزرگ مستثنی باشد اما آیا برای برون رفت از تبدیل خیابان ها و بزرگراه های شهر تهران به پارکینگ اتومبیل ها وجود دارد؟

در مجموع اگر بخواهیم معضل ترافیک را ریشه یابی کنیم شاید بتوانیم بگویم که ترافیک در شهرها در راستای نبود فرهنگ صحیح استفاده از خودروهای شخصی و تولید بی رویه و تزریق بدون مطالعه آنها در کنار بی توجهی به از رده خارج کردن خودروهای فرسوده ایجاد می شود. تک تک افرادی که در این شهر پردرد زندگی و تردد دارند به خوبی تبدیل ترافیک به معضل ترافیکی را درک کرده اند، اما راحت طلب بودن هر کدام از استفاده کنندگان پر و پاقرص خودروهای شخصی موجب شده است که وخامت ترافیک شهری روز به روز بیشتر شود.
شاید اگر در شرایط عادی به دام ترافیک بیفتیم برایمان تحمل ترافیک آسان باشد، شاید بر حسب عادت مسافت های کوتاهی که از بد روزگار دستخوش بیماری ترافیک شده اند، دیگر برایمان مسیر طولانی تعریف شده باشند و دیگر در ترافیک ماندن امری عادی باشد، اما آیا در شرایطی قرار گرفته اید که حرکت ثانیه ها با قلب شما بازی کند و گذشت زمان برایتان سریع از سرعت نور باشد یا شاهد نابودی زندگی فردی با گذشت زمان باشید؟! در این شرایط آیا باز هم ترافیک را امری عادی برای شهر تلقی می کنید؟!
حال باید پرسید که هر کدام از ما به عنوان شهروند تهرانی چه قدر در ایجاد ترافیک شهری سهم داریم؟! آیا ضرورتی برای استفاده از خودروهای شخصی در شرایطی که با آمدن تک تک ما معابر قفل می شود و ساعت ها از وقت و عمرمان صرف مسیر می شود، وجود دارد ؟
متاسفانه باید بگویم که خودخواهی هر کدام از دارندگان خودروهای شخصی تک سرنشین شهر تهران را به پارکینگ بزرگی تبدیل خواهد کرد تا دیگر از سیال بودن شهر خبری نباشد، اما در این بین مورادی دیگری به جز سهم خودخواهی من و شما وجود دارد که نقش و تاثیر بیشتری در ایجاد ترافیک دارد.

وقتی در شهر زیرساخت های لازم برای حمل و نقل عمومی وجود نداشته باشد، وقتی نرخ تاکسی های خطی و گردشی بیش از حد نرمال تعیین شود، وقتی حمل و نقل شهری لنگ باشد و مردم شهر خسته، وقتی مسئولان ارشد کشوری بدون توجه به سطح معابر شهری مجوز تولید خودرو بدهند، وقتی تمام افرادی که برای رفع بحران ترافیکی در شهر استخدام می شوند و هر کاری می کنند جز برنامه ریزی قابل اجرایی، چی انتظاری می توان داشت که مردم خودخواه نشوند و نخواهند با گرفتن وام برای خرید ماشین برای خود آسایشی را فراهم سازند!!!
با این شرایط مردم ناچارند خود برای تامین آسایش خود دست به کار شوند حال اگر خودخواهی مردم ایران رشد یابد هیچ فرد مسئول نمی تواند بگوید چرا؟ زیرا که خود در انجام مسئولیت هایی که به آنها واگذار شده است کوتاهی کرده است و زمینه سازی برای خودخواه شدن جامعه شده است اما ترافیک همچنان ادامه دارد.